Afmælismessa í Ingjaldshólskirkju

Afmælismessa Ingjaldshólskirkju. Kirkjan er 115 ára og kirkjukórinn 65 ára.  Altarisganga.

Lilja Dögg Gunnarsdóttir syngur einsöng.

Komum saman og leggjum vonir okkar og sorgir í hendur Guðs.

 

18. sunnudagur eftir þrenningarhátíð

Litur: Grænn.

 

Textaröð: A

Lexía: 1Kon 8.22-30
Þessu næst gekk Salómon fyrir altari Drottins andspænis öllum söfnuði Ísraels, lauk upp lófum til himins og bað: „Drottinn, Guð Ísraels, enginn guð er sem þú, hvorki á himni né á jörðu. Þú heldur sáttmálann og sýnir þeim þjónum þínum trúfesti sem breyta af heilum hug frammi fyrir augliti þínu. Þú hefur staðið við það sem þú lofaðir þjóni þínum, Davíð föður mínum. Það sem þú lofaðir með munni þínum hefur þú efnt í dag með hendi þinni. Drottinn, Guð Ísraels, efndu nú einnig fyrirheitið sem þú gafst þjóni þínum, Davíð föður mínum, þegar þú sagðir: Niðjar þínir munu ætíð sitja frammi fyrir mér í hásæti Ísraels svo framarlega sem þeir vanda framferði sitt og breyta frammi fyrir mér eins og þú hefur gert. Guð Ísraels, stattu nú við fyrirheitið sem þú gafst Davíð, þjóni þínum.
Býr Guð þá í raun og veru á jörðinni? Nei, jafnvel himinninn og himnar himnanna rúma þig ekki, hvað þá þetta hús sem ég hef byggt. Gefðu gaum að ákalli þjóns þíns og bæn hans, Drottinn Guð. Heyr ákallið og bænina sem ég, þjónn þinn, ber fram fyrir þig í dag.
Lát augu þín vaka yfir þessu húsi dag og nótt, þeim stað sem þú hefur sagt um: Þar skal nafn mitt búa. Heyr bænina er þjónn þinn biður á þessum stað.  Er þjónn þinn og lýður þinn, Ísrael, biður og snýr í átt til þessa staðar, heyr ákall hans. Hlustaðu á það í himninum þar sem þú býrð. Heyr það og fyrirgef.

 

Pistill: 1Pét 2.4-9
Komið til hans, hins lifanda steins, sem menn höfnuðu en er í augum Guðs útvalinn og dýrmætur. Látið sjálf uppbyggjast sem lifandi steinar í andlegt hús til heilags prestdóms, til að bera fram andlegar fórnir fyrir Jesú Krist, Guði velþóknanlegar.  Því að svo stendur í Ritningunni:
Sjá, ég set hornstein í Síon, 
valinn og dýrmætan. 
Sá sem trúir á hann mun alls eigi verða til skammar. 
Yður sem trúið er hann dýrmætur en hinum vantrúuðu er steinninn, sem smiðirnir höfnuðu, 
orðinn að hyrningarsteini
og: 
ásteytingarsteini og hrösunarhellu.
Þeir steyta sig á honum af því að þeir óhlýðnast boðskapnum. Það var þeim ætlað. 
En þið eruð „útvalin kynslóð, konunglegur prestdómur, heilög þjóð, eignarlýður, til þess að þið skuluð víðfrægja dáðir hans,“ sem kallaði ykkur frá myrkrinu til síns undursamlega ljóss.

 

Guðspjall: Jóh 10.22-30
Nú var vígsluhátíðin í Jerúsalem og kominn vetur.  Jesús gekk um í súlnagöngum Salómons í helgidóminum.  Þá söfnuðust menn[ um hann og sögðu: „Hve lengi lætur þú okkur í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá segðu okkur það berum orðum.“ 
Jesús svaraði þeim: „Ég hef sagt yður það en þér trúið ekki. Verkin, sem ég geri í nafni föður míns, vitna um mig  en þér trúið ekki því að þér eruð ekki úr hópi sauða minna.  Mínir sauðir heyra raust mína og ég þekki þá og þeir fylgja mér. Ég gef þeim eilíft líf og þeir skulu aldrei að eilífu glatast og enginn skal slíta þá úr hendi minni. Faðir minn, sem hefur gefið mér þá, er meiri en allir[ og enginn getur slitið þá úr hendi föðurins.  Ég og faðirinn erum eitt.“ 

Sálmar: Ingjaldshóll, Ave Marie (Kaldalóns) einsöngur,735; Friður á jörðu einsöngur, Megi gæfan þig geyma einsöngur, 587, 518.

 

Dagsetning: 
Sunnudagur, 30 september, 2018 - 14:00